Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945.
Το 1963 εισάγεται με υποτροφία στην Α.Σ.Κ.Τ. Αθηνών, στο εργαστήριο χαρακτικής και περατώνει τις σπουδές του το 1968, παίρνοντας το καλλιτεχνικό και το θεωρητικό δίπλωμα.
Το 1970 κερδίζει την υποτροφία της Γερμανικής Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD), και εγγράφεται στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου για μεταπτυχιακές σπουδές στη ζωγραφική. Από το 1970 μέχρι το 1976 ζει και εργάζεται στο Μόναχο.
Στην Ακαδημία του Μονάχου σπουδάζει ένα χρόνο στο εργαστήριο ζωγραφικής του καθηγητή H.Kaspar και τέσσερα χρόνια στο εργαστήριο ζωγραφικής του καθηγητή K.F.Dahmen. Αποφοιτά το 1976, ενώ το 1977 καλείται ως υπότροφος του καλλιτεχνικού προγράμματος του Δ. Βερολίνου να ζήσει και να εργαστεί στο Δ. Βερολίνο. Στο Δ. Βερολίνο μένει μέχρι το 1986, δουλεύοντας και συμμετέχοντας ενεργητικά στην πολιτιστική ζωή της πόλης, συνεργαζόμενος με γκαλερί, μουσεία, καλλιτεχνικές ομάδες και καλλιτεχνικούς θεσμούς. Οργανώνει ατομικές εκθέσεις της δουλείας του και συμμετέχει σε πολλές σημαντικές ομάδες, τόσο στο Βερολίνο, όσο και στην υπόλοιπη Γερμανία και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Ταυτόχρονα παρακολουθεί στο Πανεπιστήμιο του Δ. Βερολίνου μεταπτυχιακά μαθήματα Κοινωνιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης.
Το 1980-81 οργανώνεται μεγάλη περιοδεύουσα έκθεση των έργων του σε τρία Μουσεία της Δ. Γερμανίας (Kunstverein Kassel, Kunsthalle Darmstadt, Overbeck – Gesellschaft,Lubeck), ενώ το 1981 του οργανώνει η Ακαδημία των Τεχνών του Δ. Βερολίνου μεγάλη ατομική έκθεση. Το 1984 οργανώνεται από την Γλυπτοθήκη του Μονάχου, στο Μουσείο της Κρατικής Συλλογής Αρχαιοτήτων, η πρώτη μεγάλη αναδρομική παρουσίαση της σειράς «Το γράμμα που δεν έφτασε…» (Πρώτη περίοδος 1977-84). Το 1985 ακολουθεί η δεύτερη μεγάλη αναδρομική παρουσίαση της σειράς έργων «Το γράμμα που δεν έφτασε…» στη Δημοτική Πινακοθήκη του Δ. Βερολίνου (Kornerpark). To 1987 οργανώνεται η πρώτη μεγάλη αναδρομική έκθεση του έργου του στην Ελλάδα, στην Δημοτική Πινακοθήκη της Ρόδου, και το 1988 παρουσιάζεται αναδρομική έκθεση του έργου του(1962-88) στην Πινακοθήκη Πιερίδη στην Αθήνα.
Το 1987 χωρίς να εγκαταλείψει οριστικά το Δ. Βερολίνο, εγκαθίσταται στις Βρυξέλλες, όπου ζει και εργάζεται μέχρι το 1992. Από το 1992 ζει και εργάζεται κυρίως στην Ελλάδα, συμμετέχοντας σε καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Το 1994 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην Α.Σ.Κ.Τ. της Αθήνας.
Το 1995 οργανώνεται αναδρομική έκθεση έργων του (1962-95) στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη. Το 1998 παρουσιάζεται στο Ίδρυμα Κυδωνιέως στην Άνδρο μεγάλη αναδρομική επιλογή των έργων του με τίτλο «Διασταυρώσεις» (1962-98).
Από τη δεκαετία του 1960 υπήρξε μέλος της Καλλιτεχνικής Ομάδας «Α» στην Αθήνα και μέλος της εικαστικής ομάδας του περιοδικού «Επιθεώρηση Τέχνης». Ακολούθως υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ομάδας των «Νέων Ελλήνων Ρεαλιστών» (1971-73) και ιδρυτικό μέλος του Κέντρου Εικαστικών Τεχνών (1974-76). Υπήρξε προσκεκλημένο μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας 10/9 του Μονάχου (1974-75). Συμμετείχε και σε άλλα καλλιτεχνικά σχήματα, στα χρόνια που ακολούθησαν.
Για τη δουλειά του έχουν γραφεί πολλές κριτικές και άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά. Έχει δημοσιεύσει κείμενα του πάνω στην τέχνη και πάνω σε αισθητικά-κοινωνικά προβλήματα, σε διάφορα βιβλία, περιοδικά, εφημερίδες και έντυπα.
Έχει παρουσιάσει τη δουλεία του σε περισσότερες από εβδομήντα ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε εκατοντάδες ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, Γαλλία, Δυτ. και Ανατολική Γερμανία, Λουξεμβούργο, Ισπανία, Γιουγκοσλαβία, Ιρλανδία, Αλβανία, Ιαπωνία, Βέλγιο, Αλγερία, Κύπρο, Αμερική, Σουηδία, Ισραήλ, Ιράν, Τουρκία, Αγγλία, Καναδά, Ρουμανία, Αίγυπτο, Ολλανδία, Ιταλία, σε ιδιωτικές γκαλερί, πινακοθήκες και μουσεία.