Σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με δάσκαλο το Βαγγέλη Δημητρέα. Παρακολούθησε χαρακτική στο εργαστήριο του Ξενή Σαχίνη και φωτογραφία στο εργαστήριο του Γιώργου Κατσάγγελου.

Παράλληλα με την προσωπική εικαστική της πορεία έχει ασχοληθεί με οροφογραφίες και τοιχογραφίες ιδιωτικών και δημοσίων κτιρίων, όπως το Θέατρο Απόλλων, το Μέγαρο Βελισσαρόπουλου και το Δημαρχιακό Μέγαρο της Ερμούπολης.

Το έτος 1999 – 2000 δίδαξε σχέδιο και χρωματολογία στον εκπαιδευτικό όμιλο Δημητρέλη στη Θεσσαλονίκη. Το 2006 ίδρυσε το εργαστήριο εικαστικής δημιουργίας Chiaroscuro στην Ερμούπολη, το οποίο και διηύθυνε μέχρι και το 2012.

Στο ενεργητικό της έχει ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, την Ιταλία και το Ισραήλ. Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού και στη συλλογή του Δήμου Σύρου Ερμούπολης.

Για τη δουλειά της:

«Ο μηχανισμός της δημιουργίας είναι βιωματική υπόθεση. Έχω επιλέξει να ζω στη φύση και αισθάνομαι ότι δεν θα μπορούσα να έχω πλουσιότερο πεδίο άντλησης μορφών για τα νοήματα που αναζητούν οπτικοποίηση. Οι μυθολογίες του κόσμου γεννήθηκαν με ανάλογο τρόπο, την εποχή που ο άνθρωπος αφουγκραζόταν τη φύση και τον εαυτό του και παρατηρούσε πώς η πρώτη πρόσφερε μορφές που μπορούσαν να συμβολοποιήσουν εκφάνσεις του δεύτερου. Στη δουλειά μου των τελευταίων χρόνων προκύπτουν ενότητες ή αλλιώς ζωγραφικά περιβάλλοντα, αυτοτελή μεν, αλλά με κοινό στοιχείο την παρουσία εικόνων του εγγύς περιβάλλοντος. Τα κλαδεμένα αμπέλια, οι φωτιές στα χωράφια και οι αιωνόβιες χελώνες (ενότητα Φοίνιξ ), οι ψηλοί, λευκοί μαντρότοιχοι και οι φραγκοσυκιές (ενότητα Εντός των Τειχών), τα ακριδοφαγωμένα φύλλα του ηλιοτρόπιου που πεισματικά στρέφει το πρόσωπο στο φώς, με την ανθρώπινη παρουσία να είναι άλλοτε εμπράγματη και άλλοτε υπονοούμενη (σε εξέλιξη).
Απολαμβάνω και βασίζομαι στις καθαρές αξίες μιας ζωγραφικής από χρώμα και σχέδιο, αναζητώντας μια εικαστική γλώσσα τόσο ισχυρή που να μπορεί να αντέξει επάξια κάθε εννοιολογική αφήγηση».

Μαρία Ξαγοράρη